Het systeem is ontwikkeld door Andy Plummer en Mike Bennet, twee Amerikaanse coaches die in hun studietijd gefrustreerd zijn geraakt door de resultaten die zij behaalden na intensief en begeleid trainen. Via het boek The Golfing Machine en Mac O’Grady (MORAD) kruisten hun wegen en is hun samenwerking en Stack & Tilt ontstaan.
Zonder een correcte interpretatie van de balvluchtwetten, iets wat volgens hen enigszins ontbrak binnen MORAD, zou Stack & Tilt nooit zijn ontstaan en deze wetten liggen aan de basis van het systeem. Deze balvluchtwetten vallen onder het concept D-Plane, waarover je op de site meer kan lezen.
De vuistregel is dat het clubblad voor de vertrekrichting zorgt en niet de zwaaibaan. Vraag je pro wat zijn mening is. Mocht hij zwaaibaan zeggen, dan zou ik maar eens een ommetje gaan maken.
De basis van Stack & Tilt is het systematisch organiseren van de informatie op basis van de drie fundamentals.
Het systeem kent ook een model/template. Dat model is vooral een vereenvoudiging van de werkelijkheid en niet per se een streven. Het is gerelateerd aan het balcontact en de balvlucht. Het model wordt gebruikt om afwijkingen te meten en aan de hand daarvan te bepalen of er wijzigingen moeten worden doorgevoerd.
Het model zou een medium-hoge draw slaan – als het zelf kon golfen 
-
Het zomaar kopiëren van het model is geen doel op zich en zien we niet als nuttig.
Als voorbeeld van een niet nuttig model zou ik de NGF Templates willen noemen. Deze zijn gebaseerd op consensus (onder wie is dan de terechte vraag) en niet op balcontact of balvlucht. Dat maakt ze wat ons betreft volledig nutteloos, temeer nog omdat het ook nog eens met bandbreedtes werkt waarbinnen een beweging wel of niet ‘mag’.
Stack & Tilt is daarnaast een term die nogal veel stof heeft doen opwaaien. Omdat het zich nogal afzet tegen de conventionele methode van lesgeven en bestaande swingmodellen, stuit het her en der op weerstand, niet in de laatste plaats bij de ‘bekendere’ swingcoaches. Vooral vanuit die hoek is nogal veel foute informatie verspreid en ongefundeerde kritiek geuit.
Zo zou het slecht voor je rug zijn, alleen voor spelers met een hook, alleen voor betere spelers, kan je er geen driver mee slaan, gaan de ballen alleen maar laag, zou je er korter van gaan slaan etcetera.
Stack & Tilt is wellicht zelfs beter voor je rug (van de Tourspelers die Mike en Andy coachen heeft er nog nooit iemand ook maar een toernooi gemist door een blessure). Inmiddels blijkt ook steeds vaker uit onderzoek dat het Stack&Tilt model de minste shearing force (schuifkracht – waarbij de wervels in een richting over elkaar heenschuiven) uitoefent op de ruggengraat, mits correct uitgevoerd uiteraard.
Het is voor spelers van alle niveaus geschikt, heeft als standaard balvlucht een medium-hoge draw en is prima geschikt voor de driver.
Daarnaast zal door het verbeterde balcontact voor de meeste spelers gelden dat ze verder gaan slaan.
